| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Bohdan Borowski |
| Data urodzenia | 1 sierpnia 1923 |
| Miejsce urodzenia | Opoczno |
| Data śmierci | 26 stycznia 1989 |
| Miejsce śmierci | Gdańsk |
| Zawód | malarz, rysownik, pedagog |
| Wykształcenie i praca | |
| Edukacja | Państwowa Szkoła Przemysłu Artystycznego w Łodzi; Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych (studia w Gdańsku) |
| Uczelnia | PWSSP w Gdańsku (pracownik od 1954 do 1983) |
| Działalność wojskowa | |
| II wojna światowa | członek Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej; partyzant oddziału „Henryk” (pseudonim „Walek”) |
| Nagrody i odznaczenia | |
| Wybrane | Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1985); Złoty Krzyż Zasługi (1973); Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia |
| Inne | |
| Małżeństwo | Dorota Krystyna Skoracka (od marca 1957) |
| Pochówek | Cmentarz Łostowicki, Gdańsk (kwatera 7-C-22) |
Bohdan Borowski był twórcą i nauczycielem akademickim, którego życie łączyło doświadczenia wojenne z wieloletnią pracą pedagogiczną w Gdańsku. Jego dorobek obejmował wystawy w kraju i za granicą oraz realizacje plastyczne, między innymi dla Miejskiego Domu Kultury w Opocznie.
Jak wyglądały jego losy podczas II wojny światowej?
Urodził się w 1923 roku w Opocznie. Po wybuchu wojny uczestniczył w tajnym nauczaniu i pracował jako robotnik. W 1940 roku wstąpił do Związku Walki Zbrojnej, a następnie kontynuował działalność w Armii Krajowej. W latach 1943–1944 przebywał w obozie pracy "Baudienst in GG" w Dębie koło Opoczna; po opuszczeniu obozu wstąpił do oddziału partyzanckiego AK „Henryk” i brał udział w akcjach, m.in. w ataku na magazyny niemieckie w Opocznie.
Od lipca 1944 roku służył jako żołnierz 25. Pułku Piechoty AK. Działalność zbrojna ukształtowała jego doświadczenia młodzieńcze przed powrotem do nauki i zawodu artysty.
Jak wyglądała jego edukacja i kariera akademicka?
Po wojnie przeniósł się do Łodzi, gdzie kontynuował naukę w Państwowej Szkole Przemysłu Artystycznego i w 1947 roku uzyskał maturę. Następnie studiował w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych; na drugim roku przeniósł się do Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Studiował w pracowniach profesorów Juliusza Studnickiego, Jana Ignacego Wodyńskiego, Jacka Żuławskiego i Stanisława Teisseyre’a, a dyplom na Wydziale Malarstwa uzyskał w 1954 roku.
W 1954 roku rozpoczął pracę pedagogiczną na uczelni. W 1956 roku przeszedł amputację oka z powodu choroby nowotworowej. Od 1962 roku prowadził Pracownię Rysunku, później Rysunku i Malarstwa. W latach 1965–1966 pełnił obowiązki prodziekana Wydziału Malarstwa, w 1966 roku otrzymał tytuł docenta, a od 1972 roku był kierownikiem Katedry Kształcenia Ogólnoplastycznego. Pracował w gdańskiej PWSSP do 1983 roku, kiedy przeszedł na wcześniejszą emeryturę.
Gdzie pokazywał swoją twórczość i jakie realizacje wykonał?
Prezentował swoje prace na wystawach w Polsce, między innymi w Gdańsku, Sopocie, Gdyni i Warszawie. Pokazy za granicą obejmowały Włochy, Francję i Kanadę. W latach 1978–1979 zaprojektował i wykonał wystrój plastyczny elewacji Miejskiego Domu Kultury w Opocznie, łącząc dokonania twórcze z realizacją przestrzenną.
Jakie otrzymał nagrody i odznaczenia?
Borowski został wyróżniony kilkoma odznaczeniami państwowymi i branżowymi. Najważniejsze z nich to:
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1985)
- Złoty Krzyż Zasługi (1973)
- Medal 40-lecia Polski Ludowej (1984)
- Złota Odznaka ZPAP (1977)
- Nagroda Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej za osiągnięcia artystyczne (1964)
- Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia
Zmarł w Gdańsku 26 stycznia 1989 roku. Pochowany jest na cmentarzu Łostowickim, kwatera 7-C-22.
