| Dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 11 czerwca 1939, Opoczno |
| Zgon | 16 sierpnia 2019, Gdańsk |
| Zawód | artysta fotograf |
| Tytuły | AFIAP (1965), EFIAP (1972) |
| Członkostwo | ZPAF Okręg Gdański; Gdańskie Towarzystwo Fotograficzne (członek honorowy); Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich |
| Wybrane publikacje | |
| Albumy | „Ratusz staromiejski w Gdańsku” (1967); „Elbląg” (1987); „Gdzie latarnie morskie migocą” (1999); inne |
Krzysztof Kamiński był polskim fotografem uznanym za twórcę o międzynarodowym dorobku. Otrzymał honorowe tytuły przyznane przez Międzynarodową Federację Sztuki Fotograficznej (FIAP) i przez dekady pełnił funkcje w organizacjach fotograficznych związanych z Gdańskiem.
Życiorys i działalność fotograficzna
Karierę rozpoczynał w latach 60. Jego pierwszy większy debiut to portret Poli Raksy opublikowany na okładce tygodnika „ITD” w 1961 roku. W kolejnych dekadach prezentował fotografie na wystawach indywidualnych i zbiorowych, uczestniczył w plenerach oraz w wielu międzynarodowych salonach fotograficznych pod patronatem FIAP.
W 1965 roku otrzymał tytuł Artiste FIAP (AFIAP), a w 1972 roku tytuł Excellence FIAP (EFIAP). Jako juror brał udział w obradach jury na konkursach i wystawach takich jak „Venus” w Krakowie, „Salon Portretu” w Gdańsku, „Dia-Pol” w Radomiu czy „Foto-Expo” w Poznaniu.
Funkcje w organizacjach i role
W latach 1960–1968 pełnił funkcje sekretarza, wiceprezesa i prezesa Zarządu Gdańskiego Towarzystwa Fotograficznego. Od 1964 do 1978 roku pracował w Komisji Kwalifikacyjnej GTF. W latach 1966–1972 był wiceprezesem Federacji Amatorskich Stowarzyszeń Fotograficznych w Polsce.
W 1975 roku został członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików (legitymacja nr 437). W ZPAF Okręgu Gdańskiego był wiceprezesem Zarządu w latach 1976–1983, przewodniczył Komisji Kwalifikacyjnej tego okręgu w latach 1976–2005, a od 2011 roku ponownie zasiadał w jej składzie. Od 1974 roku należał do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.
Wystawy, nagrody i zbiory
Fotografie Kamińskiego pokazywano w licznych miastach Europy i świata, m.in. w Berlinie, Budapeszcie, Eindhoven, Hong Kongu, Johannesburgu, Seulu, Sydney i Waszyngtonie. Uczestnictwo w międzynarodowych salonach przyniosło mu medale, nagrody i wyróżnienia.
Do najważniejszych nagród należą: dyplom miasta Plön (1969), Złoty Medal w Rostocku (1972), nagroda na wystawie w Sydney za pracę „Dziewczyna i ręce” (1975), Brązowy Medal w Johannesburgu za pracę „Korona” (1977), nagroda główna i Złoty Medal na Fotoforum 80 (1980) oraz Brązowy Medal w Matsuyama (1987). Jego fotografie weszły do kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Historycznego Miasta Gdańska, Muzeum Narodowego w Gdańsku, Muzeum Liptowskiego w Rużomberku oraz Galerii Kodak w Sydney.
Publikacje i odznaczenia
Krzysztof Kamiński był autorem kilku albumów fotograficznych. Do opublikowanych tytułów należą m.in. „Ratusz staromiejski w Gdańsku” (1967), „Elbląg” (1987), „Gdzie latarnie morskie migocą” (1999), „Trójmiejski Park Krajobrazowy” (2001) oraz wydawnictwa o nadmorskich krajobrazach z początku XXI wieku.
Otrzymał liczne odznaczenia państwowe i branżowe, w tym Złoty Krzyż Zasługi, odznakę „Zasłużony Działacz Kultury”, Złotą Odznakę „Fotograf Krajoznawca” (1974) oraz Złotą Odznakę Honorową Federacji Amatorskich Stowarzyszeń Fotograficznych w Polsce (1987).
Zmarł w Gdańsku 16 sierpnia 2019 i został pochowany na cmentarzu Gdynia Obłuże. W 2025 w Galerii Gdyńskiego Centrum Filmowego zaprezentowano wystawę archiwalnych prac Krzysztofa Kamińskiego zatytułowaną „Moje spojrzenie”.
