| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Włodzimierz Bonifacy Koperkiewicz |
| Urodzenie | 14 maja 1935, Opoczno |
| Zgon | 13 listopada 2022, Opoczno |
| Wykształcenie i służba | |
| Szkoły | Szkoła powszechna w Opocznie; Technikum Mechaniczno-Odlewnicze w Końskich |
| Służba wojskowa | 1957–1959, 25 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego w Pruszczu Gdańskim |
| Zawód i działalność | |
| Zawód | regionalista, opiekun miejsc pamięci, przewodnik, pracownik muzeum |
| Współpraca | Muzeum Regionalne w Opocznie |
| Wybrane odznaczenia | |
| Najważniejsze | Krzyż Kawalerski i Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski; odznaka Zasłużony Działacz Kultury |
Włodzimierz Koperkiewicz zajmował się badaniem i ochroną dziedzictwa Ziemi Opoczyńskiej. Dokumentował wydarzenia historyczne, groby wojenne i zabytki sakralne oraz zakładał prywatne zbiory pamiątek.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Opocznie 14 maja 1935 roku. Nauka rozpoczęła się tam w 1942 roku; w czasie okupacji uczęszczał także na tajne komplety. Po wojnie kontynuował edukację w gimnazjum w Opocznie. W młodości należał do nielegalnej organizacji „Czarny Orzeł”, gdzie przyjął pseudonim „Koper” i w 1952 roku został osadzony w celach Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Kielcach.
Dalsze kształcenie zdobył w Technikum Mechaniczno-Odlewniczym w Końskich, co dało mu wykształcenie techniczne. W latach 1957–1959 odbył służbę wojskową w 25 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Pruszczu Gdańskim.
Kariera zawodowa i współpraca z muzeum
Pierwsza praca Włodzimierza Koperkiewicza miała miejsce w parowozowni PKP w Skarżysku-Kamiennej. Po służbie wojskowej pracował w Inspektoracie Ruchu Drogowego Komend Powiatowych Milicji Obywatelskiej w Końskich, Opocznie i Przysusze; w 1975 roku zakończył służbę jako rencista. Na przełomie lat 80. i 90. związany był z Muzeum Regionalnym w Opocznie.
Działalność regionalna i publikacje
Przez wiele lat opracowywał dokumentację zabytków, miejsc pamięci narodowej i grobów wojennych oraz gromadził prywatne zbiory pamiątek historycznych. Współpracował z lokalnymi władzami i szkołami przy popularyzacji wiedzy o regionie. Inicjował i projektował kilka pomników oraz tablic pamiątkowych, m.in. upamiętniających powstańców styczniowych, oraz doprowadził do uratowania cmentarza wojennego w Rudzie Malenieckiej.
Był autorem licznych artykułów publikowanych w czasopismach krajowych i zagranicznych. Napisał monografię Zakładów Drzewnych w Petrykozach i współtworzył monografię Ochotniczej Straży Pożarnej w Opocznie. W 2003 roku Staszowskie Towarzystwo Kulturalne wydało jego książkę „Prowincjałki opoczyńskie”, a w tej samej publikacji naukowej zamieścił dwa rozdziały w książce „Opoczno Studia i szkice z dziejów miasta”.
Odznaczenia i wyróżnienia
W trakcie działalności otrzymał szereg odznaczeń i nagród. Otrzymał między innymi odznakę Zasłużony Działacz Kultury (1983) oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1992). W 2010 roku uhonorowano go Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Otrzymał także wyróżnienie Polcul Foundation im. Krystyny i Bolesława Singlerów (1996) i tytuł „Opocznianin roku” (2005).
Kontrowersje związane z tablicami pamiątkowymi
Podczas pracy nad kilkoma tablicami pamiątkowymi pojawiły się błędy dotyczące m.in. rzekomych ukraińskich ofiar w nieistniejącym w Opocznie Stalagu XIIc oraz żołnierzy węgierskich armii okupacyjnych. Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego nakazało zmianę nieprawidłowych informacji. Podobna korekta dotyczyła nazwisk umieszczonych na pierwotnych tablicach przy pomniku Katyńskim w Opocznie; tablice wymieniono, a sporne nazwiska usunięto.
Włodzimierz Koperkiewicz zmarł 13 listopada 2022 roku w Opocznie i został pochowany w rodzinnym grobie na cmentarzu parafialnym w Opocznie przy ul. Moniuszki.
